Koning van Spanje trail 2015

Vorig jaar ging ik voor het eerst met mijn moeder mee naar Gulpen, op naar de ‘Salomon Koning van Spanje trail’.
Aangezien ik nog nooit echt had gelopen, maar de houding van sommige fietsers een beetje zat was, (tijdens Limburgs mooiste zien dat mannen van mijn leeftijd en ouder zich druk maken over welke groep set er op de fiets zit) vond ik het een idee om eens mee te doen.
Daar heeft het lopers virus me toch te pakken gekregen. Ik vond lopen altijd een ramp, maar het trail lopen kende ik niet!
Niemand was geïnteresseerd in mijn tijd, allen was er de vraag of ik van de run (en de omgeving) had genoten! Ondanks dat ik ‘maar’ 9km had gelopen.
Dat had ik dus. Genoeg reden om dit jaar ook weer van de partij te zijn!

Zaterdag ochtend om half 6 opstaan, ontbijten en snel nog even het weerbericht lezen.
Ik had me redelijk voorbereid, alle spullen (en schoenen) ingepakt, korte en lange broek mee, handdoek en schone kleding mee en hardloopkoeken gemaakt.
Een oud collega (en vriend) kwam me ophalen, stipt om half zeven stond hij voor de deur. Goed op tijd om onze reis richting Gulpen te maken.
We reden ‘om en om’, zodat hij nog wat kon eten, en we allebei niet moe van de rit aan zouden komen.

Op de parkeerplek kwamen we al direct loopmaatje Wendy tegen, we werden hartelijk begroet.
Toch leuk dat je elkaar een beetje begint te herkennen op deze evenementen, alhoewel iedereen eigenlijk allemaal even hartelijk is, ook als je elkaar niet kent.
Even langs de toiletten, om daarna de startbewijzen te halen.
Daar kwamen we ook Sander en Margriet tegen, zij stond met Tiny (Margriets trainer) te praten.

kvs_001

Rob en ik hadden ons al na het ophalen van de startbewijzen al omgekleed, ik twijfelde alleen over de schoenkeuze. De Speedcross III of toch de City trail.
De eerste is meer geschikt voor modder en natte wegen, de tweede is meer hybride en ook voor de normale wegen geschikt.
Gezien het weerbericht toch maar gekozen voor de Speedcross, achteraf was de keuze lood om oud ijzer, ergo beide schoenen waren prima geweest 🙂
Snel nog de gps-data van mijn horloge bijwerken, dan heb je een snelle fix op de satellieten.

De tijd ging snel, voordat we er erg in hadden moesten we al naar de start toe.
Rob nogmaals aangegeven dat we echt rustig van start moesten gaan, de eerste twee klimmetjes (de weg en het grasveld) kunnen je hele run bepalen hier. Dat geldt voor alle afstanden, wij deden deze keer de 19km. Dit was een verstandige keuze, zeker omdat het warm was, en we direct al doorkregen dat dit wel eens een redelijk zwaar parcours kon gaan zijn.
De eerste 4km gingen snel voorbij. De omgeving is prachtig, en het lopen ging redelijk ‘vanzelf’. Omhoog rustig aan, en omlaag de zwaartekracht het werk voor je laten doen.

We spraken niet heel veel met elkaar, wel af en toe checken hoe het met de ander ging. Dat bleek goed te gaan, alhoewel ik na ongeveer 10km wel moest plassen. Nog niet zo nodig, dus stelde ik dat uit tot na de verzorgingspost op 12,5km.
Daar een ‘steegje’ ingelopen, om dan toch maar weer iets verder te lopen. Bij een Maria beeldje kun je natuurlijk niet gaan plassen…
Rob liep rustig door, zo kon ik hem weer inhalen om samen verder te gaan.

Leuk, daar kwam het water waar we doorheen moesten, dat gaf weer een mooie actiefoto! Rob en ik liepen gelijk op, beiden voelden we onze benen best wel, maar het ging best goed.
Totdat ik op de 17km (na een stuk heerlijk afdalen) weer moest gaan klimmen, ik voelde mijn benen zwaar worden en dacht dat ik de man met de hamer was tegengekomen.
Ik gaf Rob aan dat hij rustig door moest gaan, opdat ik even rustiger aan zou gaan doen.
Er kwam toch een klim aan waar iedereen zou lopen, later zou ik hem op de weg naar beneden wel weer inhalen (dacht ik)…

kvs_rob

kvs_justus

 

Daar kwam dus de trap naar beneden. Ik zag al een andere renner staan te strekken… Kramp vroeg ik nog, ja was het antwoord. Daarna kreeg ik die dus ook heerlijk te pakken. (ik schat in op 18km). Beide benen deden pijn, dit had ik nog nooit meegemaakt. Lopen gaat dan dus echt niet meer. Dat betekende dus op 1km voor de finish met nog een redelijke klim te gaan niet verder kunnen?!?! Rustig stoppen, rekken strekken en stukjes wandelen. Dan maar 5 minuten rust nemen, en toch ook weer mee te maken hoe fijn het is dat andere lopers je dan aanmoedigen en motiveren.

Gelukkig kreeg ik de ergste kramp weg gemasseerd, zodat ik op een loopdrafje de laatste 500 meter weer kon doen.
Dan maar geen sprint naar de finish, maar wel redelijk tevreden over de tijd over de finish komen. Sander moedigde me nog aan (op het laatste stuk). Ook leuk dat je naam wordt omgeroepen, en leuk om Rob voldaan te zien wachten. Hij was een minuut of 5 eerder gefinisht. Wij dus een (alcoholvrij) biertje gehaald, een stuk vlaai gegeten, medaille om en op de foto. Sander ging echter op pad om op Margriet te wachten. We hebben ze daarna echter niet meer gezien.
Wel even via ‘Whats app’ contact gehad, we waren elkaar misgelopen toen we aan het douchen en omkleden waren.

front

Rob en ik hebben nog naar de prijsuitreiking gekeken van de 9 en 19km, waarbij we natuurlijk wel de tijden van de nummers 1 wilden weten, dat was in ieder geval sneller dan dat wij hadden gelopen. (alsof het echt belangrijk is 🙂 ) Daarna Pascal en zijn zoon (Timo) aan de hand zien finishen. Heerlijk om te zien hoe enthousiast hij is!
Even feliciteren met zijn run, en een kort babbeltje gemaakt.
Daarna weer richting huis.

Uiteindelijk dus weer een schitterende trail mogen beleven. Het resultaat was niet cadeau gegeven, maar ik ben er blij mee! Ook nu weer mogen leren dat je niet alles in eigen hand hebt (kramp), maar dat je toch kunt blijven genieten. Het parcours was mooi, het uitzicht gewoonweg schitterend, de organisatie was perfect geregeld en de sfeer fantastisch!
Ofwel, genoten, afgezien en genoten 🙂 Volgend jaar dus zeker weer van de partij! Wellicht dan de 37km? Ik zal het wel zien.
Wat mij betreft is het wel een van de mooiste trails die we in Nederland hebben.

  2 comments for “Koning van Spanje trail 2015

  1. 6 mei 2015 at 14:34

    Ik geniet nog steeds na van deze prachtige trail. Heb jij nog last van je benen? Ik heb al een herstelloopje gedaan vanmorgen. Daarbij was mijn HF nog aan de hoge kant. Nog even rustig aan doen. Dan trainen voor de 30 km vanaf volgende week schema oppakken.

  2. 8 mei 2015 at 05:28

    Ik heb gelezen op de site dat de 30 km van de Veluwezoomtrail 33,5 km geworden zijn. Arggggghhhhhhh!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.